28.03.2011

 Üniversite’de bir ekonomi dersi,

“15.10.2009”…………. Saatler ilerledikçe iyi ki bu hocadan ve iyi ki de bu dersi almışım diyor insan. Ders arasında Gökçen’e de aynısını söyledim. IMF’den, Dünya Bankasından, bizim bunlarla olan ilişkilerimizden tutun da 80’li yıllarda ki ekonominin en açık güncesi ve özetiydi. Sosyal sorumluluklar, krizler, çıkmazlar, işsizlikler ve diğer sosyo-ekonomik terimler...

İnsan düşünmüyor değil acaba çocuklarımızda mı krizlerden işsizliklerden bahsedecek? Galiba kimse elini taşın altına sokup bugünü değil geleceği bile düşünmeyecek… Bölgede lider olan bir ülke, bölgede en çok problem yaşayan ülke, en istikrarsız olan ülke, en genç nüfusu olan ülke, en duygusal olan, en misafirperver olan, en milliyetçi olan, en vatansever olan, en fazla milleti içinde barındıran, bu güne kadar kardeşçe yaşayan ülke cumhuriyet öncesinde ve sonrasında hep mi aynı sıkıntıları çekti ve çekmek zorunda?

Yazarken dahi yoğun duygumu ve hissiyatımı koruyor ve zihnimden dökülenleri kelimelere yansıtıyorum. Yok, mu benim gibi düşünen? Elbette on binlercesi var. Peki, ne yapmalıyız? Ya yöneteceğiz! Ya da yönetileceğiz! Tarih boyu yönettik bundan sonra da yönetmeye devam edeceğiz! 2011’e geldiğimizde gençliğin, üniversite gençliğinin daha da bilinçli hale geldiğini görüyor olmak umut verici. Tabandan tavana çıkmak, tavandan da en alt tabana ulaşabiliyor olmak apayrı bir bilgeliği gerektirir. Tıpkı bir şirketi, bir çocuğu büyütmek ve yönetmek gibi. Hırslı olacaksınız, korkusuz olacaksınız, riski göze alacaksınız ama asla ve asla mantık dışı olmayacaksınız!

Bugün Devler (Büyük İşletmeler) maalesef ki yıllardır alışılagelmiş ve kurucuları tarafından belirlenmiş kurallar çerçevesinde yine kendi zihniyetlerinde ve kendi çevrelerinde ki insanlar tarafından aynı yöntem ile yönetilmekteler. 2023 hedefimiz olmuşken yine 2023 de artık Dünya’nın ticari sınırlarının yeniden çizildiğini ve sınırların çizilmesinde önemli rol oynayacağımızı bilmek, gerektiğinde o senaryoyu yazanlar olmak bana mutluluk verse de, bu gelişme harekatından bir haber olan on binlerce üniversite cevherimizin oluşturulacak olan platformlar ile bilgilendirilmesi ve aktif görev alması gerekmektedir. Günümüzde arkadaşlık siteleri dahi anlık güncelleme yaparak milyonlara ulaşabiliyor ise, biz bunu aynı yöntem ile neden yapamayalım! Bize ışık tutacak olan cümle “Sadece Resmi değil aynı zamanda sosyal de olabilen her şey sonuç verecektir” olmalıdır.

İki yıl önce üniversitede ki bir ekonomi dersinden yola çıkarak geniş çerçeveye yaydığım bu makalemin alt başlıklarını proje bazlı olarak yine okurlarıma ben ulaştıracağım. Mevcut durumlardan çıkardığımız dersleri gelecek durumlara sağlam bir kalkan yapabilirsek eğer, işte o zaman Atatürk gençliği her alanda başarıya ulaşmayı bir ilke edinmeye devam edecektir.

Birçok üniversiteli gencin umutsuz olduğunu görüyor ve biliyor olmak büyük hüzün veriyor. Özgeçmiş hazırlamaktan dahi yoksun olduklarını görüyorum. Evet, mezun olma aşamasına gelmiş olanlardan ve mezun olmuş olanlardan bahsediyorum. Oysaki hepsi de önceki senelerde mezun olduktan sonra çok büyük olmayı hedefliyorlardı, yönetmeyi hedefliyorlardı. Peki, ne oldu da karamsarlığa düştüler? Sizce yönetenlerin kendilerini bile yönetemediklerini görüyor olduklarında mı? Yoksa gençliğin her şeyi görmesini istemeyen yöneticilerden mi kaynaklanıyor?

Elbette ki gençliğin sindirilmek istenmesinden, kendilerine çalışan yönetim tarzından bıkmış olmalarından. Torpillerden, haksızlıklardan, hortumlardan, hak etmeyenlerin hak etmedikleri yerlere bir gecede getirilmelerinden. Önlerini göremeyenlerin bir gece uyuyup uyandıklarında geleceği yönlendirecek insanlar olarak uyanıyor olmasından. Biz büyük bir milletiz! Her kulvarda tek bir nefes bile koşmamıza yetecek kadar büyüktür. Gençliğin umudu yine kendileri gibi Genç olan, Aydın olan üniversiteli kardeşleri olacaktır.

Cumhuriyetle birlikte torunlar nefes aldı, onun ilkeleri ile büyüdü, dedelerinin Dünyayı yönetmiş olması ile hep gurur duydu ve o cumhuriyetin şimdi çocukları oldu. Gözlerini açtıklarında bir enerjinin ortasında buldular kendilerini... Geçmişleriyle övündüler ama gelecek kaygısı içine düştüler. Çocuk gün be gün büyümekte ve büyüdükçe görmekte ki, “damarlarında mevcut olan asil kan Atalarından kendilerine kalan en büyük miras.” Miras bırakan Atamızın kabrini her ziyarette o kan damarlarımızda şaha kalkıyor ve Ata’yı selamlıyor ise bölgedeki gücümüz halen önemini koruyor demektir.

Ben beş kişilik bir bilgi ve ekonomi grubu kurdum. Bilgilerimizi ve ekonomik olayları analiz edip tartışabiliyor ve çözümün nasıl olması gerektiğini arıyoruz. Üçüncü yılını dolduran bu grubumuzun geleceğini şimdi daha net görebiliyorum. Gençliğin “Altın Geleceği” olabilecek projelerimizi Başta Bankalar olmak üzere yine bizim belirleyeceğimiz kuruluşlar ile paylaşacağız. Tabii ki buna yalnız başıma karar vermişte değilim. Görüştüğüm profesörlerden olumlu görüş alalı iki sene olmasına rağmen gerekli adımları atmak için en uygun zamanı beklemekteyim. Türkiye Cumhuriyeti’nin geleceğinin biz Kemaller olduğunu biliyor olmak bile bir işletmeci, bir ekonomist olarak doğru adımları ne zaman atmamız gerektiğinin bize bir yol göstericisidir.

Aslında yazmak isteyip yazmadığım okuyucularla paylaşmadığım onlarca güzel ve paha biçilmez değerler var ki, hak etmeyenlerin bu değerleri kendi değerleri gibi sunmasını istemediğim için açık ve net ifade etmiyorum.

Birey ile başlayan, Aile, Toplum ve Devlet olarak katlanarak büyüyen sosyal ve ekonomik sorunların çözümünde kendisinde bir şifre görebilen Bütün üniversite gençliğine kendilerinden sonraki gelecek olan nesiller için umutsuz olmamaları konusunda daha dinamik bir kişiliğe kavuşmalarını umut ve tavsiye ediyorum.

Yönetmeye önce kendiniz ile başlayın, sonra hayal ettiğiniz şirketleri ve belki bir gün damarlarımızda aynı kanı taşıyanlarla birlikte Devleti yönetecek kademelere gelirsiniz.

Bulunduğumuz coğrafyayı ateş sarmış PAŞAM! Dört bir yandan sarıyorlar bizi ATAM! Kemiklerin sızlamasın ne olur... Biz Kemaller ölmedik henüz...

Üniversite gençliği... Gelecek her zaman ki gibi yine bizim yine bizim... Yeter ki umut edin, kendiniz – aileniz ve Yüce Devletimiz için çalışın

*Eğitimden geçen ana yol üniversiteye uğradığı için gençliğe Üniversite Gençliği olarak hitap ediyorum. Mezun olduktan sonra aynı yolda ilerliyor olmak gerek ki yaşam boyu süren eğitimin dışına çıkılmasın değil mi?

Soru ve görüşleriniz için erdalturker@windowslive.com adresinden mail yolu ile ulaşabilirsiniz.

Saygılarımla;

Erdal TÜRKER