Kaybedenler de konuşsun

facebook.com/nilufergulata
twitter.com/nilufergulata
info@nilufergulata.com

Borsada kazanmak isteyen birçok küçük yatırımcıyı izliyorum internet ortamında. Hep kazananlara, başaranlara danışıyorlar. Kazananlar nasıl kazandığını yahut nasıl kazanılabileceğini anlatıyor, kazanmak isteyenler kazananları teşekküre boğuyor, kazanan kazandıklarının yanı sıra, ekstra bir itibar da kazanmış oluyor.

İnsana özgü bir eğilim bu. Aşkta kedere düşünce, saadeti bumuş olanların tavsiyelerinin makbul oluşu gibi… Tüm mecralarda hep kazananlar. Onlar konuşuyor, kaybedenler susuyor. Ne kaybeden nasıl bir hazinenin üstünde oturduğunun farkında ne de kazanmak isteyen.

Pişmanlıktan doğan deneyimi ortaya koyan nefis bir tabir var Türkçe’de: “Şimdiki aklım olsaydı”. O şimdiki akla neden itibar edilmez öyleyse

Oysa hayat en değerli ipuçlarını en olmadık yerlere gizler.

Mesela bir meslek, onu en kötü icra edenden de öğrenilebilir. Çünkü insan ne olmaması gerektiğini gördüğünde daha çok yaklaşır olmak istediği kişiye.

Para kazanma azmini en çok körükleyen şey, zenginlerin görkemli yaşam standartlarının yarattığı “ben de istiyorum”ların yanı sıra, fakirlerin ızdırabı karşısındaki “Allah korusun”lardır.

Limon satarak yola çıkmış bir zengininki kadar kayda değerdir, lüks otomobilinden inip limon satmaya başlayan adamın hikayesi.

Hikaye demişken…

Gelmiş geçmiş en iyi gemi kaptanlarından biri olmayı kafasına takmış olan bir genç, diyar diyar dolaşıp kendisine mesleğin inceliklerini öğretecek bir kaptan aramaktadır.

Yıllarca gezer, sorar soruşturur ve bir gün aradığı kaptanı bulduğuna karar verir. Seçtiği kişi, bir vakit tüm denizcilerin korkulu rüyası olmuş, ama sonra gemisi tüm mürettebatı ve ganimetiyle birlikte batmış, yaşlı bir korsandır. Olayın ardından denize küsmüş, bir sahil köyüne yerleşmiş, insanlardan kopuk bir hayat sürmektedir.

Genç kapıda karşısına dikilir ve “dağlar denizler aşıp seni aradım, lütfen beni yetiştir” der. Korsan güler ve kapıyı gencin yüzüne kapar. Genç pes etmez. Her gün aynı saatte kapıya dikilir ve ricasını tekrarlar. Haftalar sonra korsanın direnci kırılır ve genci içeri buyur eder.

Gence sorar: “Benim gibi başarısız ve utanç içinde ölümünü bekleyen bir kaptanı mı seçtin? Büyük bir gaflet içindesin. Bildiklerim doğru olsaydı, şimdi denizlerde olurdum. Benden ne öğrenebileceğini düşünüyorsun?”

“Çok basit” der genç. “Gemin batıncaya kadarki tüm hikayeni can kulağıyla dinleyip denizciliği öğreneceğim.

Sıra geminin batış hikayesine geldiğinde ise seni daha da büyük bir dikkatle dinleyeceğim. Bir hata yaptığın için battıysa gemin, o sırada ne yaptıysan, tersini yapmam gerektiğini öğreneceğim.

Korkunç bir fırtına karşısında çaresiz kalıp kaybettiysen gemini, kaderi ve değiştiremeyeceğim gerçekleri kabul etmeyi öğreneceğim.

En sonunda denizden neden vazgeçtiğini anlatacaksın bana.

İşte bunu dinlerken kulaklarımı dört açacağım ve asla pes etmemeyi öğreneceğim.”